دیابت شیرین نوزادی بسیار نادر است. بروز دیابت نوزادی 1 در 500000 تولد گزارش شده است. دیابت شیرین نوزادی با توجه به سیر آن با دیابت وابسته به انسولین متفاوت است. بعضی بیماران دیابت دائم دارند، در برخی دیگر بیماری گذرا است و در عده ای دیگر بیماری گذرا بوده ولی عود می کند. بیماری اغلب در نوزادان با وزن کم برای سن حاملگی اتفاق می افتد و با هیپرگلیسمی و گلیکوزوری، منجر به دهیدراتاسیون شدید و اسیدوز متابولیک یا بدون کتونمی یا کتونوری خفیف، مشخص می شود. طی یک دوره 5 ساله از اردیبهشت 75 لغایت اسفند 79 سه شیرخوار از بیمارستان امام اهواز، مرکز استان خوزستان، با تشخیص دیابت شیرین ترخیص شده اند. تشخیص با رد عفونت و اندازه گیری چندین نوبت قند خون بالای 400 میلی گرم در 100 میلی لیتر خون اثبات شد. سن متوسط بیماران در زمان بستری 28 روز بود. دو مورد از بیماران به علت دیسترس تنفسی و مورد دیگر به علت وزن گیری نامناسب بستری شده بودند. دو بیمار وزن کم برای سن حاملگی داشتند. یکی از آنها که در زمان تولد به شدت دچار تاخیر رشد بود از نظر نارسایی اگزوگراین پانکراس ارزیابی شد، که یافته غیر طبیعی گزارش نشد. شکل غیر طبیعی صورت و پا در بیماران دیده نشد. یکی از آنها از نظر HLA DR3 مثبت بود. یک بیمار برای 5/2 سال پی گیری شد. 2 بیمار دیگر که تاکنون پی گیری نشده اند، هنوز نیاز به انسولین دارند.

زمینه و هدف: مسایل روانشناختی ممکن است به دنبال بیماری ها به خصوص بیماری های مزمنی مانند دیابت به وجود بیایند. به همین منظور مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان و انواع مشکلات روانی در بیماران دیابتی صورت گرفته است.روش بررسی: مطالعه از نوع تحلیلی- مقطعی می باشد. جمعیت نمونه شامل 125 بیمار دیابتی (75 زن و 50 مرد) حاضر به همکاری مراجعه کننده به کلینیک های دیابت بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز بوده است. بیماران با روش نمونه گیری آسان انتخاب گردیدند و با تکمیل فرم ثبت اطلاعات و آزمون SCL-90-R مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد که 40 درصد جمعیت نمونه دارای مشکلات روانی می باشند. شکایات عمده به ترتیب شامل افسردگی (0.82)، وسواس و اجبار (0.78)، شکایات جسمانی (0.67) و اضطراب (0.67) گزارش گردید. بین مشکلات روانی و مدت زمان ابتلا به دیابت رابطه معناداری وجود داشت. بین مشکلات روانی و درمان با انسولین (P<0.016) و عوارضی نظیر رتینوپاتی (P<0.007) و نوروپاتی (P<0.020) و HbA1c نیز رابطه معناداری وجود داشت(P<0.001) . اما بین مشکلات روانی با جنسیت، نوع دیابت و سابقه ابتلا به دیابت در خانواده ارتباط معنادار نبود.نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد درصد قابل توجهی از بیماران دیابتی دچار مشکلات روانی همراه می باشند. یافته ها همچنین ضرورت ارزیابی روانشناختی این بیماران جهت تشخیص زودرس و در صورت لزوم اضافه نمودن درمان های روانشناختی به درمان های رایج را پیشنهاد می کند.

مقدمه: اندازه گیری اثربخشی مدیریت بیماری دیابت که خود مشتمل بر فرایند کیفیت مراقبت، پیامدهای بهداشتی و نحوه پاسخ دهی به مراقبت است، قبل از هر چیز یک تعریف چارچوبی مفهومی درباره این بیماری جهان شمول را می طلبد. مجموعه حداقل داده های MDS (Minimum Data Set) دیابت از طریق به کارگیری عناصر اطلاعاتی استاندارد، همراه با تعاریف یگانه و تدارک شاخص های اثربخشی مدیریت دیابت به ایجاد این چارچوب می انجامد. پژوهش حاضر با هدف مطالعه حداقل مجموعه داده های دیابت به عنوان مبنای شاخص های اثربخشی مدیریت دیابت در کشورهای آمریکا، استرالیا، اسکاتلند، فنلاند و در نهایت ارایه الگو برای ایران انجام شد.روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع کاربردی بود که به صورت توصیفی انجام شد. در این پژوهش ابتدا با استفاده از پرسش نامه و چک لیست به بررسی MDS دیابت در شهر تهران پرداخته شد و روایی ابزار مذکور توسط استادان متخصص و پایایی آن از طریق آزمون مجدد به تایید رسید. سپس MDS دیابت در کشورهای منتخب از طریق متون چاپی و الکترونیکی مورد مطالعه قرار گرفت و در نهایت الگوی پیشنهادی بر اساس نیاز کشور طراحی و با استفاده از تکنیک دلفی به نظر خواهی از صاحب نظران در اختیار آن ها گذاشته شد. تحلیل داده ها در مرحله بررسی MDS دیابت در کشورهای منتخب با استفاده از جداول تطبیقی، تعیین وجوه اشتراک و افتراق مجموعه داده ها و در مرحله اعتباریابی الگو با استفاده از آمار توصیفی در حد تعیین فراوانی مطلق و نسبی انجام گردید.یافته ها: الگوی حداقل مجموعه داده های دیابت در قالب 12 فرم و شاخص های اثربخشی مدیریت دیابت بر گرفته از آن طی اجرای تکنیک دلفی با 98 درصد فراوانی مورد تایید واقع شد.نتیجه گیری: MDS دیابت با فراهم آوردن امکان مراقبت مستمر از بیماران، ایجاد ارتباط بین ارایه دهندگان مراقبت و تحلیل اثربخشی مراقبت فرد بیمار و جامعه بیماران مبتلا به دیابت منجر به کنترل و پیشگیری دیابت خواهد شد.بنابراین، به کارگیری MDS دیابت در قالب فرم های طراحی شده، استخراج شاخص های شناسایی بیماران، شاخص های اثربخشی فرایند مراقبت و کیفیت خدمات ارایه شده و شاخص های پیامدهای به دست آمده، منتج به تضمین و ارتقای مدیریت دیابت می گردد.

اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف : دیابت بیماری ای است که با افزایش مزمن قند خون که ناشی از اختلال ترشح یا عمل انسولین و یاهردوی آن هاست، مشخص می شود. باتوجه به عوارض مزمن و جدی این بیماری چنانچه برای پیشگیری وکنترل آن اقدامات مناسب صورت نگیرد، سهـم بزرگی از علل ناتوانی ها ومرگ ومیر را به خود اختصاص خواهد داد؛ لذا مطالعه حاضر به منظور تعیین شیوع دیابت در افراد بالای 30 سال استان کرمانشاه صورت گرفته تا با استفاده از یافته های آن بتوان تمهیدات لازم را برای مراقبت وکنترل بیماری فراهم نمود.مواد و روش ها: پژوهش حاضریک مطالعه توصیفی است که در پاییز سال 1380 روی متولدین قبل از 1 / 7 / 50 انجام شد. نمونه گیری به روش خوشه ای سیستماتیک تصادفی صورت گرفت . تعداد نمونه ها باتوجه به فرمول برآورد نسبت ها (با اطمینان 95 % و خطای 2 % ) 1210 نفر برآورد شد. باتوجه به شاخص های مورد قبول انجمن دیابت امریکا برای انجام دوبار قند پلاسمای ناشتا و تست تحمل گلوگز، طرح در سه مرحله به اجرا درآمد: در مرحله اول اندازه گیری گلوگز پلاسمای خون وریدی ناشتا درهمه افراد به عمل آمد. افرادی که گلوگز زیر 110 داشتند، سالم تلقی شدند وکسانی که گلوگز مساوی ویا بالاتر از 126 داشتند، وارد مرحله دوم شدند. در مرحله دوم در این افراد مجدداً گلوگز ناشتای پلاسمای خون وریدی اندازه گیری شد. درصورت وجود گلوگز بالاتر ویامساوی 126 به عنوان دیابتی تلقی می شدند. در مرحله سوم از افرادی که در مرحله اول ومرحله دوم گلوگز 126 - 110 داشتند، تست تحمل گلوگز با 75 گرم گلوگز خوراکی به عمل آمد که در صورت وجود گلوگز پلاسمای خون وریدی 2 ساعت بعد مساوی یا بالاتر از 200 دیابتی محسوب می شدند .یافته ها: در بین 1210 نمونه 727 نفر زن و 483 نفر مرد بودند. 790 نفر شهری و بقیه روستایی بودند. سن افراد 10 48 سال بود و تعداد 82 نفر(8/6%) به دیابت مبتلا بودند. 6/1 درصد افراد اختلال تحمل گلوکز داشتند. فراوانی دیابت درجمعیت شهری 2/9ودرجمعیت روستایی 2/1درصد بود.بحث: به نظر می رسد که دیابت در استان کرمانشاه از شیوع قابل ملاحظه ای برخوردار باشد ، لــذا به منظور جلوگیری از عوارض اقتصادی و اجتماعی این بیماری می بایست تدابیر لازم برای به کارگیری سطوح مختلف پیشگیری اتخاذ شود 0

مقدمه: زخم پای دیابتی یک عارضه ی جدی دیابت شیرین است که شامل ضایعات در بافت های عمیق همراه با اختلالات عصبی و بیماری های عروقی محیطی در اندام های تحتانی می باشد. تأخیر در التیام زخم در دیابت، سبب بستری شدن های طولانی و حتی قطع اندام های انتهایی می شود. دیابت شیرین با کاهش فراهم زیستی اکسید نیتریک در ارتباط است و سبب نقص عملکرد پوست می شود. اکسید نیتریک یک رادیکال آزاد با نیمه عمر کوتاه است که در پوست تولید و عملکردهای فیزیولوژیک متعددی اعمال می کند. شواهد نشان می دهند که اکسید نیتریک التیام زخم را تسریع می کند. در این مطالعه مروری، مسیرهای تولید اکسید نیتریک در پوست و هم چنین نقش دهنده های اکسید نیتریک در التیام زخم دیابتی توصیف شده است. افزایش استرس اکسیداتیو و افزایش فعالیت آنزیم آرژیناز باعث کاهش فراهم زیستی اکسید نیتریک در افراد دیابتی می شود. داده های موجود نشان می دهد که دهنده های اکسید نیتریک مانند نیتریت، میزان اکسید نیتریک در زخم دیابتی را افزایش می دهند و التیام زخم را بهبود می بخشند. به نظر می رسد که افزایش اکسید نیتریک در افراد دیابتی می تواند از طریق افزایش رسوب کلاژن، تکثیر کراتینوسیت ها در لبه های زخم و در نتیجه افزایش ظرفیت ساخت اپیتلیال مجدد، جذب شیمیوتاکسی سایتوکاین ها، افزایش تشکیل عروق خونی کوچک و افزایش جریان خون در محل زخم باعث تسریع روند التیام در زخم افراد دیابتی شود. می توان نتیجه گرفت که دهنده های اکسید نیتریک به احتمال زیاد دارای نقش درمانی بالقوه و مقرون به صرفه برای زخم دیابتی هستند.

مقدمه: بیشتر بررسی های انجام شده در باره اثر بیماری قند بر کبد بر جنبه های فیزیولوژی و بیوشیمیایی آن متمرکز بوده و در بررسی های کم شماری که انجام گرفته، به تغییرات ساختار کبد در طی بیماری قند، کمتر توجه شده است. هدف این پژوهش، ارزیابی تغییرات ریخت شناسی کبد، مانند حجم کبد، میانگین حجم بر پایه حجم یاخته های کبدی و هسته های آنها و نیز حجم سینوزوییدهای کبد در موش های صحرایی دیابتی شده به وسیله استرپتوزوتوسین به روش های استریولوژیک بوده است.روش کار: برای انجام این امر، موش های صحرایی نر به وسیله استرپتوزوتوسین دیابتی شده و کبد آنها در هفته های چهارم، هشتم و دوازدهم بررسی شد. وزن و حجم کبد اندازه گیری گردیده و میانگین حجمی یاخته های کبدی و میانگین حجم هسته این یاخته ها بر پایه روشVolume-weighted mean Volume  برآورد شد. نسبت حجمی و حجم سینوزوییدهای کبدی به روش شمارش نقطه ای point counting محاسبه گشت و برای واکاوی داده ها، از آزمون ANOVA استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد که حجم و وزن کبد و میانگین حجمی یاخته های کبدی در هفته های چهارم و هشتم پس از القای دیابت کاهش یافته و میانگین حجم هسته یاخته های کبد در هفته های چهارم، هشتم و دوازدهم در حیوانات دیابتی کاهش یافت. حجم مطلق سینوزوییدهای کبدی، به گونه ای معنی دار در هفته چهارم کاهش یافته و پس از آن تغییر نکرد. نتیجه: از این بررسی می توان نتیجه گرفت که دیابت شیرین، حجم کبد، ریخت شناسی یاخته ها، هسته ها و سینوزوییدها را در مراحل نخستین دیابت شیرین در موش صحرایی تغییر می دهد.